Zatrzymany, aresztowany lub tymczasowo aresztowany – różnice i terminy

Ten poradnik ma charakter informacyjny. Zawsze sprawdź, jak przepisy stosują się do Twojej sprawy.

PoliceEvidence

Terminy są ostatecznymi granicami, a nie normalnym czasem oczekiwania, który władze mogą dowolnie wykorzystywać. Każde pozbawienie wolności powinno zostać uchylone, gdy nie ma już ku temu podstaw. Sam stopień podejrzenia nie zawsze wystarcza: skala kary za przestępstwo, ryzyka w danym przypadku i proporcjonalność mogą również wymagać oceny.

Przewodnik dotyczy dorosłych w zwykłym szwedzkim postępowaniu karnym. Szczególne i surowsze przepisy dotyczą osób poniżej 18 roku życia i szczególnych procedur. Informacje są ogólne, a nie indywidualną poradą. Przeczytaj także zebrany przewodnik dla podejrzanych, przewodnik o stopniach podejrzenia oraz prawa podczas przesłuchania przez policję.

Zatrzymany, aresztowany i tymczasowo aresztowany w tabeli

Status	Kto decyduje?	Cel i następny krok	Centralna zasada czasowa
Zatrzymany	Policja w pilnych przypadkach. W niektórych sytuacjach osoba prywatna może dokonać obywatelskiego zatrzymania i powinna niezwłocznie przekazać osobę policji.	Nagłe pozbawienie wolności w oczekiwaniu na przesłuchanie i decyzję prokuratora.	Przesłuchanie powinno odbyć się tak szybko, jak to możliwe. Prokurator powinien następnie niezwłocznie zdecydować o aresztowaniu lub uchyleniu zatrzymania.
Aresztowany	Prokurator.	Pozbawienie wolności trwa w oczekiwaniu na rozpatrzenie wniosku o tymczasowe aresztowanie lub zwolnienie.	Wniosek o tymczasowe aresztowanie bez zwłoki, najpóźniej do godz. 12 trzeciego dnia po decyzji o aresztowaniu.
Tymczasowo aresztowany	Sąd.	Pozbawienie wolności trwa podczas dochodzenia, a czasami podczas procesu.	Rozprawa bez zwłoki i nigdy później niż cztery dni po zatrzymaniu lub wykonaniu decyzji o aresztowaniu w nieobecności.

Każdy krok wymaga osobnej decyzji. Zatrzymana osoba nie jest automatycznie aresztowana, a aresztowana osoba nie jest automatycznie tymczasowo aresztowana. Prokurator lub sąd muszą ocenić, czy warunki prawne są spełnione w danym momencie.

Zatrzymany – nagła decyzja policji

Jeśli istnieją powody do aresztowania kogoś, policjant może zgodnie z 24 rozdz. 7 § kodeksu postępowania karnego w pilnym przypadku zatrzymać osobę bez wcześniejszej decyzji o aresztowaniu. Zatrzymanie jest więc tymczasowym rozwiązaniem do czasu, gdy prokurator może rozpatrzyć sprawę.

Zatrzymany powinien być jak najszybciej przesłuchany przez uprawnionego prowadzącego przesłuchanie. Pozbawienie wolności powinno być niezwłocznie zgłoszone prokuratorowi, jeśli prokurator nie jest już o tym poinformowany. Po przesłuchaniu prokurator powinien niezwłocznie zdecydować, czy osoba powinna być aresztowana. Jeśli osoba nie zostanie aresztowana, prokurator powinien niezwłocznie uchylić zatrzymanie.

Czy istnieje określony maksymalny czas zatrzymania w godzinach?

Kodeks postępowania karnego nie określa terminu, takiego jak „sześć godzin” dla samego zatrzymania. Zamiast tego ustawa używa wyrażeń tak szybko, jak to możliwe, niezwłocznie i natychmiast dla kroków do decyzji prokuratora. Oddzielna zasada sześciogodzinna w 23 rozdz. 9 § dotyczy obowiązku pozostania na przesłuchanie dla osoby, która nie jest aresztowana lub tymczasowo aresztowana; nie należy jej mylić z ogólnym maksymalnym czasem zatrzymania.

Jeśli już przed kontaktem z prokuratorem jest oczywiste, że brak jest podstaw do dalszego pozbawienia wolności, Policja, a bezpośrednio po zatrzymaniu także policjant, który podjął decyzję, mogą uchylić zatrzymanie.

Obywatelskie zatrzymanie jest ograniczoną regułą wyjątkową

Osoba przyłapana na gorącym uczynku lub uciekająca po przestępstwie, za które grozi kara pozbawienia wolności, może być zatrzymana przez każdego. To samo dotyczy osoby poszukiwanej za przestępstwo. Osoba powinna być niezwłocznie przekazana najbliższej policji. Reguła nie daje ogólnego prawa do zatrzymania kogoś z powodu niejasnego podejrzenia, przesłuchania osoby lub użycia większej siły niż sytuacja prawnie dopuszcza.

Aresztowanie – decyzja prokuratora

Prokurator może aresztować osobę, jeśli istnieją powody do tymczasowego aresztowania w oczekiwaniu na rozpatrzenie przez sąd. Jeśli pełne powody do tymczasowego aresztowania jeszcze nie istnieją, aresztowanie może w wyjątkowych przypadkach nastąpić przy uzasadnionym podejrzeniu, jeśli jest to szczególnie ważne, aby osoba została zatrzymana w oczekiwaniu na dalsze dochodzenie.

W decyzji o zatrzymaniu należy wskazać, o jakie przestępstwo chodzi oraz podstawę zatrzymania. Zatrzymany ma prawo zapoznać się z okolicznościami, które stanowią podstawę decyzji. Jeśli powody ustaną, prokurator powinien niezwłocznie uchylić zatrzymanie.

Termin na złożenie wniosku o tymczasowe aresztowanie

Jeśli zatrzymanie nie zostanie uchylone, prokurator powinien złożyć wniosek o tymczasowe aresztowanie bez zbędnej zwłoki, najpóźniej do godziny 12 trzeciego dnia po decyzji o zatrzymaniu. Jeśli decyzja o zatrzymaniu została podjęta, gdy osoba nie była obecna, dzień liczy się od momentu wykonania decyzji. Jeśli termin zostanie przekroczony, prokurator powinien niezwłocznie uchylić zatrzymanie.

Sformułowanie „trzeciego dnia po” sprawia, że ważne jest zanotowanie daty i godziny zamiast upraszczania zasady do „trzech dób”. Ostateczny czas na rozprawę sądową liczy się ponadto od zatrzymania, a nie tylko od decyzji o zatrzymaniu.

Tymczasowe aresztowanie – decyzja sądu

Gdy prokurator złoży wniosek o tymczasowe aresztowanie, sąd rejonowy powinien niezwłocznie przeprowadzić rozprawę aresztową. Rozprawa nie może odbyć się później niż cztery dni po zatrzymaniu osoby lub wykonaniu decyzji o zatrzymaniu podjętej pod nieobecność osoby.

Podczas rozprawy prokurator wskazuje, jakie działanie, stopień podejrzenia i powód aresztowania są przywoływane. Zatrzymany i obrońca powinni mieć możliwość wypowiedzenia się. Po zakończeniu rozprawy sąd powinien niezwłocznie podjąć decyzję w sprawie aresztowania. Jeśli osoba nie zostanie aresztowana, sąd powinien niezwłocznie uchylić zatrzymanie.

Jeśli sąd aresztuje osobę, decyzja powinna wskazywać, o jakie przestępstwo chodzi oraz podstawę aresztowania. Jeśli akt oskarżenia nie został jeszcze wniesiony, sąd powinien również ustalić termin wniesienia oskarżenia, który nie może być dłuższy niż absolutnie konieczny.

Oś czasu od zatrzymania do decyzji o aresztowaniu

Zatrzymanie jest wykonywane. Dokładny moment jest kluczowy dla czterodniowego terminu.
Przesłuchanie odbywa się tak szybko, jak to możliwe. Osoba powinna zostać poinformowana, o jakie przestępstwo i na jakiej podstawie dotyczy pozbawienie wolności.
Prokurator podejmuje decyzję niezwłocznie po przesłuchaniu. Osoba zostaje zatrzymana lub zatrzymanie zostaje uchylone.
Zatrzymanie jest stale ponownie oceniane. Jeśli powody znikną, decyzja powinna zostać natychmiast uchylona.
Wniosek o tymczasowe aresztowanie jest składany. Bez zbędnej zwłoki, najpóźniej do godziny 12 trzeciego dnia po decyzji o zatrzymaniu.
Sąd przeprowadza rozprawę. Bez zbędnej zwłoki i najpóźniej cztery dni po zatrzymaniu.
Sąd podejmuje decyzję niezwłocznie. Osoba zostaje aresztowana lub zwolniona.

Co się dzieje po decyzji o aresztowaniu?

Sąd zazwyczaj ustala termin wniesienia oskarżenia, a kwestia dalszego aresztowania może być ponownie rozpatrzona. Przeczytaj osobny przewodnik o wniosku o tymczasowe aresztowanie, terminie wniesienia oskarżenia i nowych rozprawach aresztowych oraz pogłębienie o powodach aresztowania, ograniczeniach i czasie w areszcie.

Kiedy można kogoś aresztować?

Zasadnicza reguła wymaga wystarczająco silnego podejrzenia, odpowiedniej skali kary, co najmniej jednego szczególnego powodu aresztowania oraz oceny proporcjonalności. Trzy typowe powody to ryzyko ucieczki osoby, utrudnianie śledztwa lub kontynuowanie działalności przestępczej.

Istnieją reguły domniemania i wyjątki, a mniej inwazyjne środki mogą czasami być wystarczające. Dla przesłanek, wyjątków i indywidualnej oceny ryzyka, przeczytaj powody aresztowania, ograniczenia i czas w areszcie.

Prawa przy zatrzymaniu, aresztowaniu i aresztowaniu tymczasowym

Kiedy ktoś zostaje zatrzymany lub aresztowany, zgodnie z rozdziałem 24, paragrafem 9 kodeksu postępowania karnego, osoba ta powinna otrzymać informację o przestępstwie, którego dotyczy podejrzenie, oraz podstawie pozbawienia wolności. Osoba aresztowana lub tymczasowo aresztowana powinna zgodnie z paragrafem 12 a rozporządzenia o postępowaniu przygotowawczym niezwłocznie otrzymać pisemną informację w języku, który rozumie.

Prawo	Praktyczne znaczenie
Obrońca	Zatrzymany ma prawo do obrońcy. Osoba aresztowana lub tymczasowo aresztowana powinna otrzymać obrońcę z urzędu na żądanie. Sąd podejmuje decyzję o wyznaczeniu.
Rezygnacja z obrońcy	Podejrzany powinien być poinformowany o konsekwencjach rezygnacji. Rezygnacja powinna być dobrowolna i jednoznaczna oraz może zostać odwołana.
Rozmowa prywatna	Osoba pozbawiona wolności ma prawo spotkać się ze swoim obrońcą. Kiedy podejrzany ma prawo spotkać się z obrońcą, spotkanie powinno odbyć się na osobności.
Informacja o podstawie	Osoba aresztowana lub tymczasowo aresztowana ma prawo zapoznać się z okolicznościami, które stanowią podstawę decyzji.
Prawo do milczenia	Podejrzany nie musi wypowiadać się na temat podejrzenia ani współpracować w śledztwie dotyczącym własnej winy.
Tłumacz i tłumaczenie	W razie potrzeby należy zatrudnić tłumacza, a istotne dokumenty powinny być przetłumaczone, aby osoba mogła skorzystać ze swoich praw.
Osoba bliska	Osoba bliska powinna być poinformowana tak szybko, jak to możliwe. Powiadomienie może zostać odroczone, jeśli jest to konieczne, aby śledztwo nie zostało znacząco utrudnione.
Opieka zdrowotna	Osoba aresztowana lub tymczasowo aresztowana powinna być poinformowana o prawie do opieki zgodnie z ustawą o aresztach.
Rozpatrzenie przez sąd	Aresztowanie powinno być rozpatrzone w ramach terminów, a dalsze aresztowanie może być ponownie rozpatrzone.

Prawo do milczenia nie jest absolutną radą, aby zawsze milczeć. To, co jest odpowiednie w danym przesłuchaniu, zależy od sprawy i powinno, jeśli to możliwe, być omówione z obrońcą. Przeczytaj więcej w przewodniku o przesłuchaniach policyjnych jako podejrzany.

Tymczasowe aresztowanie z ograniczeniami

Ograniczenia to szczególne restrykcje dotyczące kontaktu tymczasowo aresztowanego ze światem zewnętrznym. Nie są one automatyczne, wymagają ryzyka matactwa i powinny być rozpatrywane oddzielnie od samego aresztowania. W celu uzyskania informacji o kategoriach, proporcjonalności, złagodzeniach i ponownym rozpatrzeniu, przeczytaj szczegółowe informacje o ograniczeniach w areszcie.

Lista kontrolna dla decyzji i terminów

Dokładna data i godzina zatrzymania.
Dokładna data i godzina decyzji o zatrzymaniu.
Jakie przestępstwo, kwalifikacja i stopień podejrzenia dotyczą decyzji.
Jaki powód aresztowania jest przywoływany.
Kiedy odbyło się przesłuchanie zgodnie z rozdziałem 24, paragraf 8.
Kiedy złożono wniosek o obrońcę i kiedy został wysłany do sądu.
Czy pisemna informacja o prawach została przekazana w zrozumiałym języku.
Czy i kiedy powiadomiono osoby bliskie, lub powód opóźnienia.
Ostateczny termin złożenia wniosku o aresztowanie.
Absolutny ostateczny termin rozprawy aresztowej.
Jaki termin na wniesienie aktu oskarżenia ustalił sąd.
Data następnej rozprawy aresztowej lub ponownego rozpatrzenia.
Jakie ograniczenia obowiązują i na jakim postanowieniu sądu się opierają.

section data-nj="faq" class="nj-block nj-block-faq" id="fragor">

Często zadawane pytania

div class="nj-block-body"> div class="nj-faq-item" data-nj-faq-item>

Jak długo policja może trzymać kogoś zatrzymanego?

div class="nj-faq-answer">

Nie ma określonego terminu wyrażonego jako określona liczba godzin dla etapu zatrzymania. Zatrzymany powinien być przesłuchany tak szybko, jak to możliwe, pozbawienie wolności powinno być niezwłocznie zgłoszone prokuratorowi, a prokurator powinien natychmiast po przesłuchaniu podjąć decyzję o zatrzymaniu. Nieuzasadnione opóźnienie nie jest dozwolone tylko dlatego, że czterodniowy termin na rozprawę sądową jeszcze nie upłynął.